HISTORIA PLACÓWKI


„Wszystko co tylko istnieje, ma swoją historię,
kt
órą winniśmy skrzętnie notować
i przekazywa
ć potomnym”…

 Samborzec - zdjęcie z 1890 roku, fotografował A. Sadowski, źródło: zbiory IS PAN 

                                                                                             
WSTĘP

Pisać historię szkoły jest rzeczą trudną i odpowiedzialną, tym bardziej historię placówki dydaktyczno – wychowawczej o tak bogatej tradycji.

Niniejsza kronika spisana została w roku szkolnym 2017/2018. Wiedza o początkach historii obecnego Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w Samborcu oparta została w głównej mierze na kronikach – gminnej, szkolnej i przedszkolnej, książkach (bibliografia), wpisach internetowych, rozmowach i wywiadach z regionalnymi historykami, mieszkańcami oraz z dyrekcją i nauczycielami pracującymi w przedszkolu i w szkole. Kroniki szkolne prowadzone systematycznie od początków szkoły, w których zapisano najważniejsze wydarzenia z życia przedszkola i  szkoły oraz strony internetowe i blogi placówki okazały się niezwykle pomocne. Podczas pisania niniejszej kroniki bardzo przydatna okazała się także praca magisterska Pani Teresy Łukawskiej. Przy pisaniu kroniki wykorzystałam także własne wspomnienia, materiały i zdjęcia. 

                                  

HISTORIA SZKOŁY W SAMBORCU

Historia naszej szkoły sięga połowy XIX wieku. Informacje na ten temat są jednak bardzo skromne. Niektóre z nich są sprzeczne i należy zostawić je samosądowi.

Pierwsze dokumenty znajdujące się w archiwum w języku rosyjskim pochodzą z roku szkolnego 1912 – 1913. Od roku 1914 dokumentacja prowadzona jest w języku polskim. Znajdują się w niej informacje na temat nauki w latach wcześniejszych, są one jednak  niewystarczające aby ustalić stan faktyczny.

W kronice gminnej napisane jest:

„Dwukondygnacyjny i zarazem jednopiętrowy oraz dwupiętrowy gmach Zbiorczej Szkoły Gminnej w Samborcu – stojący tuż u podnóża lessowego wzgórza zwrócony jest frontem na południowy zachód z także do głównej trasy komunikacyjnej o relacji Sandomierz – Kraków. Budynek ten zda się górować swoją wysokością i bielą oraz wielkością okien nad rozstawionymi wzdłuż owej trasy zabudowaniami wsi i jednocześnie panować nad niziną Powiśla. Obok tego gmachu od strony wschodniej stoi parterowy budynek szkolny, wymurowany w 1909 roku”.
Z dokumentów Archiwum Państwowego w Kielcach – oddział w Sandomierzu wynika natomiast, iż szkoła w Samborcu została założona i pobudowana w 1890 r. Szkoła ta spaliła się w roku 1911 i została powtórnie pobudowana w 1912 r.

W pracy magisterskiej Pani Teresy Łukawskiej znajdują się informacje, iż w roku szkolnym 1911/1912 w związku z pożarem ojciec błogosławionego księdza Władysława Miegonia, Stanisław prowadził zajęcia w swoim własnym domu na prośbę syna. Osoby zdolne i zamożne chodziły do szkoły w Sandomierzu. Pierwszym nauczycielem i jednocześnie kierownikiem szkoły w Samborcu był Piotr Głodo. Urodził się 27 czerwca 1868 r. w gminie Rytwiany, a nauki pobierał w seminarium w Solcu, w powiecie iłżeckim. W Samborcu pracował od 1907 r. do 1911 r., a w 1913 r. powtórnie wrócił do odbudowanej po pożarze szkoły. To jego sprawozdania i opinie stanowią istotną część dokumentów na temat początków szkoły. Piotr Głodo sporządził 31 grudnia 1915 r. wykaz o stanie szkoły w Samborcu, w którym pisał, że szkołę utrzymywali mieszkańcy całej gminy płacąc rocznie po 3 kopiejki od morgi ziemi. Oprócz tego rząd dokładał 363 ruble rocznie. Szkoła posiadała spisany inwentarz majątku szkolnego, w skład którego wchodziło 22 ławki, 3 tablice, 2 stoły, 5 krzeseł, 1 szafa, 1 zegar ścienny, 1 mapa Europy, 35 obrazków o historii, 2 tablice metryczne rosyjskich miar, 32 obrazki z mapkami po rosyjsku i 20 obrazków innych. Budynek szkolny, budynki gospodarcze i wychodki były w dobrym stanie. Sala szkolna posiadała długość 15,5 łokcia, szerokości 17 łokci a wysokości 6. Część szkoły była ogrodzona sztachetami. W szkole potrzebna była naprawa ogrodzenia ogrodu szkolnego, który został spalony w 1914 r. przez przechodzące wojska. Odremontowanie ścian w sali szkolnej i w mieszkaniu nauczyciela, poprawienie pieców w kuchni, zastąpienie pękniętych szyb nowymi, okratowanie i naprawa zepsutych okien. Ogród szkolny miał powierzchnię 0,5 morgi. Był częściowo ogrodzony. W 1914 r. przy szkole został założony sad, w którym rosły jabłonie, grusze, wiśnie, śliwy i porzeczki. Przy szkole był kwiatowy ogródek oraz pasieka. Do szkoły należało 6 morgów ziemi (przy szkole ponad 3 morgi górzyste i opłacalne reszta w Wielogórze).


Dom Miegoniów w Samborcu, w którym uczono w roku szkolnym 1911/1912, źródło: Maria Sendrowicz


Wykaz z 1 września 1916 roku zawiera liczbę dzieci z wiosek gminy Samborzec zapisanych do szkoły: z Samborca 21 dzieci, Żyć (Polanów) -12, Malice – 9, Łojowice – 2, Strochcice – 3, Gorzyczany – 16, Szewce – 1, Zajeziorze – 9, Skotniki – 3. Razem 76 dzieci w tym 59 chłopców i 17 dziewczynek.

Na terenie gminy wielu mieszkańców było w latach przedwojennych analfabetami. Zachodziła potrzeba tworzenia nowych szkół i rozszerzania już istniejących. Szkoła obok nauki czytania i pisania obejmowała naukę o hodowli drzew owocowych, zakładaniu pasieki, o szkodliwości spożywania alkoholu oraz o historii i geografii naszego kraju. Tworzono równie kursy fachowe dla młodzieży, która ukończyła szkoły ludowe.  Kierownik szkoły Piotr Głodo w roku 1921 przeprowadził kurs dla analfabetów oraz zorganizował harcerski  kurs instruktażowy. 

W szkole ze względu na poszanowanie tradycji i kultury do pracy mogły pracować tylko odpowiednio przygotowane osoby. W roku szkolnym 1921/1922 do szkoły w Samborcu zaczął pracować nowy nauczyciel Czesław Maśliński. Szkoła liczyła 128 uczniów.

 W 1923 roku Pana Piotra Głodo zastąpił Stefan Wędrychowicz. W roku szkolnym 1923/1924 szkoła w Samborcu liczyła trzech nauczycieli – byli to kierownik szkoły Czesław Maśliński, Maria Lewicka i Maria Jańczurówna. W 1924/1925 roku nastąpiły dalsze zmiany wśród nauczycieli – wówczas pracowali Czesław Maśliński od 1921 roku, Franciszek Mazgaj – od 1924 roku, Maria Mazgajowa – od 1923 roku oraz ksiądz Stanisław Tytko.

W roku szkolnym 1924/1925 ogólna liczba dzieci w wieku szkolnym (od 7 do 14 lat) wynosiła 164, w tym 87 chłopców i 77 dziewcząt. 

W tym samym roku kierownik szkoły Czesław Maśliński wystosował pismo, w którym argumentował konieczność rozbudowy szkoły coraz większymi potrzebami mieszkańców okolicy. Dzieci, które chciały dalej się uczyć musiały dojeżdżać do szkól w Klimontowie czy w Sandomierzu lub mieszkać na stancjach, na co wielu mniej zamożnych rodziców nie było stać. Kierownik szkoły wysunął pomysł nadbudówki do istniejącej już szkoły, co dałoby w efekcie 4-5 sal lekcyjnych oraz mieszkania dla 4-5 nauczycieli. W dalszej perspektywie widział budowę nowego budynku szkolnego (stary miałby być mieszkalnym) a jego realizację wycenił na 16 - 20 tysięcy złotych. Część kosztów mieli pokryć mieszkańcy.

W 1925 roku w gminie Samborzec istniały szkoły w Bogorii, Zawierzbiu, Złotej, Skotnikach, Milczanach, Wielogórze, Andruszkowicach i Zajeziorzu.

W roku szkolnym 1927/1928 kierownikiem szkoły został Maria Mazgajowa ze względu na urlop Czesława Maślińskiego z powodu choroby. Do nauczycieli dołączyli Natalia Wójcikowska i Teodor Snopek. Liczba uczniów wynosiła 120 -  76 chłopców i 44 dziewczęta. Nauczyciele dostali wytyczne do kształcenia u dzieci świadomości regionalnej poprze wycieczki krajobrazowe. Odbyły się wówczas wycieczki na wykopaliska archeologiczne w Złotej, do dopływu rzeki Koprzywianki, do miejscowości Żyć oraz parostatkiem do Zawichosta.

W roku szkolnym 1928/1929 kierownikiem szkoły został Adam Sarnecki. Uczyli także wówczas Maria Janczurówna, Wanda Szpilkówna, Wincentyna Furmanówna, Czesław Maśliński i Krystyna Petekówna. 

        W roku szkolnym 1929/1930 po raz pierwszy wybrano Radę Rodziców - jej przewodniczącym został Paweł Krakowski ze wsi Żyć a zastępcą Sebastian Bril z Szewc.

         W roku 1932 w szkole były dwie izby lekcyjne o powierzchni 30 m2 , 46 m2  druga, trzy pokoje na mieszkania dla nauczycieli i jedna kuchnia. Szkoła miała boisko o powierzchni 320 m2 , dwie  ubikacje dla chłopców i trzy dla dziewcząt.

Kierownik szkoły Adam Sarnecki prowadził pracę społeczno-oświatową z tutejszą Ochotniczą Strażą Pożarną. Spotkania odbywały się wówczas w szkole, gdyż remiza była na ukończeniu budowy. Chłopcy i dziewczęta zgrupowani w Staży Ochotniczej urządzali przedstawienia i zabawy, występowali na uroczystościach narodowych i byli aktywni podczas pożarów. W Samborcu odbywały się wówczas: uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego, Święto Niepodległości 11 listopada, 19 marca poranek ku czci marszałka Piłsudskiego, 3 maja Święto Konstytucji, uroczyste zakończenie roku szkolnego.

 W roku szkolnym 1932/1933 do szkoły zapisano 185 dzieci. Szkoła wymagała zupełnego i gruntownego  remontu.

 W roku szkolnym 1936/1937 zgłoszono 196 uczniów. Oprócz zajęć lekcyjnych prowadzono bibliotekę i świetlicę, dział PCK, Koło Miłośników Książek, SKO, koło plastyczne i chór szkolny. Plan wychowawczy dotyczył punktualności, pilności, grzeczności, czystości zeszytów w oddziale najmłodszym, w starszych polepszenia pisowni, umiejętności dysponowania czasem na naukę, poszerzenia wiadomości z historii i z geografii.

Strój świąteczny ucznia szkoły w Samborcu - rok szkolny 1936/1937, źródło: Władysława Cebula z domu Broś
(praca magisterska  - Teresa Łukawska)

Strój świąteczny ucznia szkoły w Samborcu - rok szkolny 1936/1937, źródło: Władysława Cebula z domu Broś (praca magisterska  - Teresa Łukawska)

Grono pedagogiczne w roku szkolnym 1936/1937 tworzyli: Adam Sarnecki, Wilkowicz, K. Kopyto, Wędrychowicz.

Uczennice klasy VI przed budynkiem szkoły w roku szkolnym 1938, źródło: Władysława Cebula z domu Broś (praca magisterska  - Teresa Łukawska)

W roku 1939 zajęcia z powodu wybuchu II wojny światowej rozpoczęły się 18 października. Do szkoły w Samborcu zapisanych zostało 219 uczniów, nad którymi opiekę sprawowali Sarnecki, Wilkowicz i Opoka.  W styczniu i w lutym z powodu silnego mrozu część dzieci nie uczęszczała na zajęcia z powodu braku odpowiedniej odzieży i obuwia. Z powodu braku podręczników wycofanych z nauki przez okupanta wyniki nauczania uległy pogorszeniu. Wycofano przedmiot historii, nauka geografii obejmowała tylko geografię fizyczną a religii uczył każdy opiekun w swojej klasie.  Wytyczne władz oświatowych okupanta w tamtych czasach dotyczyły odpowiednich nawyków postawy ciała, oszczędności papieru i zeszytów szkolnych oraz zbierania ziół leczniczych.

W czasie drugiej wojny światowej zajęcia w szkole w Samborcu odbywały się dość regularnie przy średniej frekwencji uczniów około 59,6 % co spowodowane było dużymi mrozami i brakiem opału na ogrzanie sal lekcyjnych a także dwukrotne zarekwirowanie sal  przez wojsko w 1940 roku oraz 1943 roku. W roku 1940 zajęcia w szkole odbywały się co drugi dzień na zmianę dla różnych oddziałów, co było efektem zajęcia przez wojska jednej z sal. Salę te odzyskano w 1941 roku.  W roku 1943 przedłużono rok szkolny o dwa tygodnie – czas ten został poświęcony na wyczerpanie i utrwalenie materiału naukowego.

Według słów pani Marii Sendrowicz, kierownik Sarnecki na czas wojny ukrył i pochował mapy, również historyczne. Twierdziła ona również, że w domu odbywały się spotkania tajnych kompletów, gdzie uczył Stępiński – nauczyciel z Zajeziorza. W tym czasie bezpieczeństwa uczących się pilnował gospodarz domu Stanisław Miegoń. Nauka ta trwała od początków 1943 roku do lutego 1944 roku. Drugi komplet był u Franciszka Misiudy.

Wzmianki o szkole pochodzące z roku 1972/1973 znajdują się także w kronice gminnej.  Na terenie gminy Samborzec zadania oświatowo-wychowawcze realizowane były wówczas w Gminnej Szkole Zbiorczej w Samborcu z sześcioma szkołami podstawowymi tj. w Złotej, w Zawierzbiu, w Skotnikach, w Chobrzanach, w Janowicach i w Śmiechowicach oraz w Liceum Ogólnokształcącym  i Liceum Rolniczym w Chobrzanach a także w trzech przedszkolach: w Złotej, Chobrzanach i Gorzyczanach.

Więcej informacji na temat naszej placówki –  Zbiorczej Szkoły Gminnej  znajduje się w zapiskach kroniki gminnej w latach 1973 -1978:
       
Budowę piętrowego gmachu szkolnego rozpoczęto zaraz po wyzwoleniu Polski spod okupacji hitlerowskich Niemiec. Dzięki usilnym staraniom byłych wójtów gminy Samborzec - Misiudy Jana z rogu wsi Złotej, Radzimowskiego Władysława ze Skotnik, Ćwieka Władysława z Bogorii Skotnickiej i sekretarza Urzędu Gminnego w Samborcu – Kamińskiego Mariana oraz kierownika Szkoły Podstawowej w Samborcu – Ziemińskiego Bronisława zbudowano połowę gmachu szkolnego. Przy dotacji ze skarbu Państwa nowy budynek szkolny oddano do użytku w 1949 roku tj. po 40 latach eksploatacji budynku starej szkoły z 1909 roku.”

Zbiorcza Szkoła Gminna w Samborcu w latach 1973-1978, źródło: Kronika gminna

W miarę powiększania terenu gminy Samborzec na skutek zmian w podziale administracyjnym powiatu sandomierskiego były kierownik Szkoły Podstawowej w Samborcu a późniejszy jej dyrektor Ziemiński Bronisław  przy współudziale przewodniczącej Gromadzkiej Rady Narodowej w Samborcu – Wiśniewskiej Janiny, podjęli dalsze starania w sprawie rozbudowy nowego budynku szkolnego dla przyszłej X-leniej zbiorczej Szkoły Gminnej w Samborcu. Wkrótce po pozytywnym załatwieniu podjętych starań w powyższe sprawie, dyrektor szkoły Erderbergen -Ziemiński Bronisław przystąpił do rozbudowy nowego budynku szkolnego. Jednak dzieła tego nie doprowadził do końca, gdyż jesienią 1972 roku przeszedł na zasłużoną emeryturę jako dyrektor szkoły w stanie spoczynku. Wówczas z dniem 1 września 1972 roku stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej w Samborcu wraz z dwuletnią Szkołą Przysposobienia Rolniczego w Samborcu przejął Jarzyna Jan i jednocześnie podjął on dalsze prace związane z rozbudową budynku dla przyszłej Zbiorczej Szkoły Gminnej w Samborcu.

 Podczas niemal 25 -  letniej pracy dyrektor Bronisław Erderbergen -Ziemiński  był wielce oddany tej szkole i nie szczędził  swojej pracy dla wychowania oraz kształcenia przyszłych obywateli PRL. Z jego inicjatywy upamiętniono – przed nowym budynkiem szkolnym – miejsce bolesnej męki polskiego narodu rozstrzelanych dziesięciu Polaków przez ludobójców hitlerowskich. Pomordowani Polacy jako zakładnicy byli przywiezieni przez hitlerowskich gestapo z więzienia w Ostrowcu Świętokrzyskim w 1943 roku. Aby w pamięci przyszłych pokoleń pozostało  to tragiczne wydarzenie przed gmachem szkolnym wmurowano tablicę z napisem: "W tym miejscu spoczywają prochy 10 uczestników ruchu oporu rozstrzelanych w 1943 roku przez hitlerowskich okupantów". Przed gmachem  szkolnym znajdują się także tablice z nazwiskami przywiezionych i rozstrzelanych tu zakładników, nazwiska cywilnych ofiar rozstrzelanych przez okupanta i tych, którzy zginęli w obozach koncentracyjnych a pochodzili z gminy Samborzec. 

           Ponadto trwałym i widocznym pomnikiem długoletniej pracy dyrektora Ziemiańskiego Bronisława stała się frontowa część piętrowego budynku szkolnego z 1949 roku wraz z początkowym zagospodarowaniem przed nim terenu w postaci posadzonych kilkunastu smukłych tui i innych drzew ozdobnych oraz ozdobnych krzewów, ogrodzonych siatką metalową od strony szosy”. Od 1949 roku Bronisław Ziemiński stale szkołę rozbudowywał. W roku szkolnym 1946 zbudowano barak, w którym mieściły się dodatkowe sale lekcyjne.

Siedzą - od lewej: Stefania Chadała, Bronisław Erderbergen-Ziemiński (kierownik szkoły), Barbara Bażant, stoją - od lewej: Genowefa Mendala, Zgoda, Zofia Rolecka, źródło: Stefan Sendrowicz


Stanisława Socha- Pałkus z córką Alicją - w oddali widać barak, w którym znajdowały się sale lekcyjne - zdjęcia z lat 50-tych, źródło: Stefan Sendrowicz

W roku szkolnym 1948/1949 liczba dzieci wynosiła 229,  było 5 sal lekcyjnych z siedmioma klasami. W szkole pracowali Maria Ziemińska, Maria Leżuch, Janina Kamińska, Piotr Studziński i Irena Gawrońska.  Pani Maria Leżuch prowadziła kancelarię szkolną.


Wejście do szkoły w Samborcu rok 1952, od lewej: Teresa Kowalska, Krystyna Paluch, Irena Misiuda, Władysława Zagórska, Zuzanna Kozłowska, Aleksandra Rędzi, Zofia Zelik, Irena Dudek, od lewej:  Krzystof Kanios, Kazimierz Kuśmiera, Stefan Ura, Stefan Łukawski, źródło: Stefan Sendrowicz


Wygląd placu szkolnego - lata 50-te, źródło: Stefan Sendrowicz

Prace kobiet - na zdjęciu między innymi żona kierownika szkoły Maria Ziemińska - lata 50-te, źródło: Stefan Sendrowicz



Wyglądi otoczenie szkoły - lata 50-te, źródło: Stefan Sendrowicz

Dzieci na schodach przed szkołą - 22.08.1957 rok,  źródło: Stefan Sendrowicz


Dzieci przed szkołą - 22.08.1957 rok,  źródło: Stefan Sendrowicz


Dzieci na schodach przed szkołą - 22.08.1957 rok,  źródło: Stefan Sendrowicz


Kierownik Bronisław Erderbergen - Ziemiński, ze Stanisławą Pałkus na saniach - lata 50-te, źródło: Stefan Sendrowicz

Zdjęcie w szkole w Samborcu w 1960 roku, w oddali Irena Gawrońska, źródło: Praca magisterska Teresa Łukawska

 Po wojnie nastąpiły przemiany organizacyjne  wprowadzone przez Resort oświaty PKWN polegające na likwidacji szkół I i II stopnia a tym samym ujednoliceniu szkół powszechnych i utworzeniu wyłącznie klas jednorocznych. 1 lipca 1946 roku na mocy Ministerstwa Oświaty wprowadzono klasę siódmą do szkoły powszechnej. PPR podjął decyzję o utworzeniu 11 letniej szkoły ogólnokształcącej,  w skład którego wchodziło 7 klas szkoły ogólnokształcącej stopnia podstawowego oraz 4 letnie liceum ogólnokształcące. Do 1966 roku organizacja szkoły nie uległa istotnym zmianom. W roku szkolnym 1966/1967 wprowadzono klasę ósmą.

Wykaz nauczycieli w roku 1970 :

1.       Bronisław Erderbergen-Ziemiński – kierownik
2.       Zofia Dąbrowska
3.       Genowefa Mendala
4.       Maria Podsiadło
5.       Barbara Bażant
6.       Elżbieta Lipiec
7.       Teresa Lubszczyk
8.       Maria Makowska
9.       Daniela Łukawska
10.   Janina Tymura
11.   Anna Grzegorska
12.   Danuta Winiarczyk
13.   Kazimiera Zych
14.   Władysława Kapanowska
15.   Emilia Rowińska
16.   Maria Łukawska


 W związku ze zmianami oświatowymi Uchwała Sejmu z 19 października 1973 roku zakładała w każdej gminie założenie szkoły zbiorczej. 2 września 1973 roku na mocy zarządzenia kuratora okręgu szkolnego w Kielcach przekształcono Szkołę Podstawowa na Zbiorczą Szkołę Gminną w Samborcu. Jej dyrektorem został Jan Jarzyna a zastępcą Janina Tymura. Za czasów Jana Jarzyny w 1978 roku podjęto budowę sali gimnastycznej, jako budynku wolnostojącego. Do szkoły wpływało wiele pomocy dydaktycznych i naukowych. 
                 
       W latach 1972 i 1973 dyrektor szkoły Jarzyna Jan podjął usilne starania w celu dokonania kapitalnego remontu starego budynku szkolnego. W tym przedsięwzięciu dyrektora Jarzyny społeczny współudział zaoferował Komitet Rodzicielski Szkoły Podstawowej w Samborcu ze swoim przewodniczącym Tworkiem Adamem na czele wraz z dyrektorem seniorem. W wyżej wymienionych latach urządzono w zachodniej części budynku starej szkoły świetlicę i kuchnię szkolną. Natomiast we wschodniej części tegoż budynku zlikwidowano mieszkanie dyrektora Ziemieńskiego i zaadaptowano je na gabinet dyrektora oraz kancelarię szkolną. Wówczas dyrektor Ziemiński Bronisław i dyrektor Jarzyna Jan zamieszkali na stałe w Sandomierzu, skąd nowy dyrektor szkoły co dzień kursowym autobusem dojeżdżał do Samborca.

Od września 1974 roku w Samborcu funkcjonowała Zasadnicza Szkoła Rolnicza, w której w 1976 roku pobierało naukę 41 uczniów. Dyrektor Zbiorczej Szkoły Gminnej w Samborcu Jarzyna Jan jako przedstawiciel oświaty i wychowania na terenie gminy samborzeckiej na posiedzeniu Gminnej Rady Narodowej w Samborcu w dniu 21 marca 1975 roku przestawił koncepcję „przyszłej powszechnej szkoły średniej oraz jednolitej i równocześnie zróżnicowanej tak, by każdy według możliwości i zainteresowań  mógł zawsze ukończyć odpowiedni szczebel i kierunek edukacji”. Przed oświatą postawiono wówczas następujące główne zdania: „podniesienie na wyższy poziom nauczania i wychowania oraz prowadzenia w każdej szkole działalności opieki wychowawczej dla dzieci  wieku  przedszkolnego”. W reorganizacji oświaty i wychowania na wsi zadecydowały następujące czynniki: „ilość młodzieży w poszczególnych rejonach szkolnych, baza lokalowa szkół, wysoko wykwalifikowana kadra nauczycielska, warunki komunikacyjne na terenie gminy”. Przyszła szkoła w Samborcu ma stać się szkołą  ośmioklasową. Na tym posiedzeniu ówczesny dyrektor podjął temat rozbudowy budynku szkolnego w Samborcu.

 W 1974 r. do współpracy z dyrektorem Jarzyną Janem włączył się nowo wybrany Komitet Rodzicielski Szkoły Podstawowej w Samborcu na czele z przewodniczącym Śmiechowskim Gustawem, który wówczas piastował to stanowisko społeczne aż to 1977 r. włącznie. Dzięki czynom społecznym o wartości 180 000 złotych w 1974 r. wybudowano  fundamenty pod planowaną rozbudowę szkoły, wybudowano kanalizację, wybudowano i uzupełniono trwałe ogrodzenie przy szkole. Usunięto z terenu szkolnego stare budynki gospodarcze w postaci stodoły i chlewu. W 1975 r. wartość czynów społecznych wynosiła 200 000 złotych przy dobudowaniu trzech sal lekcyjnych i trzech pomieszczeń pomocniczych. Wówczas usunięto kawał góry z terenu szkolnego, celem wygospodarowania dużego placu szkolnego do ćwiczeń na wolnym powietrzu oraz do częściowego wykorzystania tego terenu pod rozbudowę szkoły. Przy niwelacji terenu szkolnego wywieziona ponad 100 000 m3 ziemi lessowej na budowę dróg publicznych i na wzmocnienie wałów ochronnych rzeki Koprzywianki. Doprowadzono wodę do budynków szkolnych oraz przy dobudowano cztery sale lekcyjnych i trzy sale pomocnicze. Następnie w 1977 r. dokonano adaptacji piwnic pod nowym gmachem szkolnym na kotłownię do centralnego ogrzewania do pomieszczeń szkolnych oraz dobudowano wolno stojący komin dla kotłowni.

 Szkoła w 1975 roku podjęła trud remontu i rozbudowy oraz stworzenia boiska szkolnego. Wzbogacano szkołę w pomoce i sprzęt – ławki, biurka, szafy oraz sprzęt sportowy.  Szczególny nacisk położony był na zachowanie się  ucznia w czasie lekcji, jednolity ubiór uczniowski, pozostawienie klas po zajęciach w porządku, czyszczenie obuwia, utrzymanie w należytym stanie kącika czystości, pozdrawiania nauczycieli i nie pozostawiania w klasie uczniów podczas nieobecności nauczyciela. Ważne było staranne prowadzenie zeszytów przedmiotowych i utrzymanie czystości pomieszczeń szkoły. W zakresie gospodarczym dyrektor Jarzyna wygospodarował pokój nauczycielski i  nadzorował rozbudowę skrzydła szkoły, stworzyło boisko do gier i zabaw, dokonał remontu budynku i wybudował salę do zajęć wychowania fizycznego. W 1977 roku założono C. O.

W okresie dyrektora Jarzyny istniały zespoły samokształceniowe, których praca polegała na prowadzeniu pokazowych lekcji.  Przewodniczącą międzyszkolnego zespołu samokształceniowego była wówczas Pani Elżbieta Lipiec. Dyrektor Jarzyna doceniał każdy wysiłek nauczyciela i po odejściu Zimińskiego rozpoczął wdrażanie nowości, uczestniczył w zajęciach, zgłaszał uwagi i opinie, dopingował do dokształcania się. Pierwszym magistrem w szkole była nauczycielka języka polskiego Genowefa Mendala.

W roku 1978 dokonano nowych wyborów do Komitetu Rodzicielskiego Zbiorczej Szkoły Gminnej w Samborcu i spośród wybranych członków na przewodniczącego tegoż komitetu powołano Lipca Czesława. Nowo wybrany Przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego Zbiorczej Szkoły Gminnej w Samborcu w dalszym ciągu organizował czyny społeczne przy montażu instalacji centralnego ogrzewania w szkole i przybudowie wewnętrznych sanitariatów w wartości 100 000 złotych. Na wyposażenie klasopracowni i pokoju nauczycielskiego wydano 250 000 złotych.

Dane liczbowe uczniów i nauczycieli tej szkoły, za lata 1973-1978 włącznie przedstawia poniższa tabela:




Elżbieta Lipiec ze swoimi podopiecznymi, lata 70-te. źródło: Archiwum szkoły

          Imienny wykaz nauczycieli uczących w tej szkole tylko w okresie lat szkolnych od 1972/1973 do 1977/1978 włącznie:



Od lewej siedzą w I rzędzie: Genowefa Mendala, Irena Heciak, od lewej siedzą w II rzędzie: Anna Grzegorska, Krystyna Kolasińska-Pater, źródło Stefan Sendrowicz
                                                               
Klasa VI z wychowawczynią Ireną Heciak w 1976 roku, źródło: Praca magisterska Teresy Łukawskiej

W  najstarszej szkolnej kronice – „Złotej księdze” -  pochodzącej z roku szklonego 1975 – 1976 opisane są działania SKTPPR  - Szkolnego Koła Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej przy Zbiorczej Szkole Gminnej w Samborcu, którego opiekunem była nauczycielka języka rosyjskiego - Pani Anna Grzegorska. Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR) było jedną z najbardziej wpływowych organizacji w PRL. W latach 70. należało do niego ponad 3 mln osób, głównie pracowników instytucji państwowych, zakładów pracy i uczniów, którzy byli zapisywani na lekcjach rosyjskiego tworząc koła szkolne. Koncentrowały się one na organizowaniu głównie imprez propagandowych, takich jak obchody rocznic rewolucji październikowej, wycieczek do ZSRR, wymianę grup (tzw. "pociągi przyjaźni"), dni radzieckiej kultury, techniki, książki, filmu, okolicznościowe akademie, seanse kreskówek, wystawy pod hasłem „Lenin w grafice”.

W związku z  dochodzeniami  w szkole 60- rocznicy rewolucji Październikowej SKTPPR  zorganizowało w dniach 1-2 X 1977 wycieczkę na trasie Kraków- Zakopane – Poronin.  W tym samym roku szkolnym z  okazji 108 rocznicy W.I. Lenina została urządzona wystawa poświęcona życiu i działalności wodza rewolucji socjalistycznej. Były na niej ilustracje, własnoręcznie wykonane albumy, czasopisma, zdjęcia, plakaty a także popiersie W.I. Lenina wykonane z gliny przez Pana Adama Mendalę.


Wycieczka Kraków - Zakopane - Poronin, 1-2.10.1977 r., źródło: Kronika szkolna

Co roku w szkole odbywają się uroczyste ślubowania klas I. 


Uczniowie klas I wraz z dyrektorem Janem Jarzyną oraz  wychowawcami Elżbietą Lipiec i Marią Podsiadło, źródło: Kronika szkolna

Występy uczniów klasy I b, źródło: Kronika szkolna
                          
Pasowanie na ucznia, nauczyciele - Teresa Stępińska, Maria Podsiadło - 4.09.1978 r., źródło:  Kronika szkolna

Klasa I a z wychowawczynią Elżbietą Lipiec, źródło: Kronika szkolna

Wspólna herbatka uczniów klas I a i b, źródło: Kronika szkolna

Członkowie SKTPPR kl. VI – VII dali występ z okazji 1 maja, obchodzono również święto Armii Radzieckiej.


źródło: Kronika szkolna

22 IV 1979 r. jak jest napisane w kronice obchodzono 109 rocznice urodzin W.I Lenina. Z tej okazji członkowie SKTPPR przygotowali apel poświęcony życiu i działalności wodza Rewolucji Październikowej na temat „Lenin  - przyjaciel dzieci”. Wystawka cieszyła się dużym zainteresowaniem wśród młodzieży.

źródło: Kronika szkolna

        Uroczyście obchodzono również święto 1 maja.

źródło: Kronika szkolna

W roku szkolnym 1979/1980 SKTPPR zrzeszało 67 członków, którzy realizowali zadania wynikające z ogólnego planu pracy. W tym roku szkolnym w Sandomierzu 6.11.1979 roku odbyła się uroczystamanifestacja przyjaźni z okazji 62 rocznicy Wielkiego Października z udziałem członków SK TPPR - przedstawicieli szkoły w Samborcu.

źródło: Kronika szkolna

Dnia 7 lutego 1980 r. w Zbiorczej Szkole Gminnej w Samborcu odbyły się eliminacje konkursu Języka Rosyjskiego, w których wzięli udział członkowie SKTPPR.

          W latach 80-tych wzrosła liczba oddziałów z powodu wprowadzenia w szkole oddziału przedszkolnego tzw. „zerówki”.


Jan Jarzyna  - dyrektor szkoły (stoi) podczas ślubowania w 1980 roku, źródło: Archiwum szkoły

Wykaz nauczycieli w roku 1980
1.       Jan Jarzyna – dyrektor
2.       Janina Tymura – wicedyrektor
3.       Teresa Stępińska
4.       Maria Łukawska
5.       Daniela Łukawska
6.       Maria Podsiadło
7.       Kazimiera Zych
8.       Stanisława Pałkus
9.       Elżbieta Lipiec
10.   Anna Grzegorska
11.   Wiesława Garnuszek
12.   Zofia Duma
13.   Wanda Wierzchowska
14.   Rozalia Kossak
15.   Elżbieta Zych
16.   Barbara Brzostowska
17.   Stanisława Pałkus
18.   Helena Orłowska
19.   Maria Stefaniak
20.   Emilia Rawińska
21.   Krystyna Pater
22.   Irena Heciak
23.   Helena Marzec
24.   Genowefa Mendala

We wrześniu 1981 roku dyrektorem Szkoły Podstawowej imieniem Tadeusza Kościuszki w Samborcu został Józef Rzepka. Dyrektor Rzepka przeprowadził szkołę przez dwie reformy ustrojowe  w Polsce w 1989/1990 roku oraz w 1999/2000 roku. Podczas jego dyrektorowania szkoła przechodziła różne dzieje – zawsze jednak była największą w gminie. Dyrektor Rzepka przeprowadził placówkę  przez trudny okres przebudowy ustroju państwa i reform oświatowych dążąc do jej rozbudowy i polepszenia warunków  pracy i nauki.  W trudnych i ciężkich latach 80-tych za czasów dyrektora Józefa Rzepki udało się powiększyć bazę lokalową starej szkoły, przygotowano plan pod zabudowę sali gimnastycznej, zmieniono ogrzewanie węglowe na gazowe, utwardzono teren wokół szkoły, wybudowano ubikacje wewnętrzne i dobudowano do istniejącej sali gimnastycznej scenę.


Dyrektor Józef Rzepka podczas ślubowania klas I - lata 80 i 90,  źródło: Kronika szkolna
        
          Za czasów dyrektora Rzepki  od nauczyciela wymagało się nowoczesnego sposobu pracy, dążenia z duchem czasu i wnoszenia innowacji do szkoły. W latach 80-tych zaczęły powstawać klasopracownie tematyczne i przedmiotowe.


Uczniowie i Rada Pedagogiczna w Samborcu - czerwiec 1988 rok, nauczyciele od lewej; Maria Podsiadło, Stanisława Pałkus, Kazimiera Zych, Jerzy Białas, Helena Solczyńska, Daniela Łukawska, Anna Soja, Zofia Duma, Wiesława Garnuszek, Maria Cichoń, Genowefa Mendala, Maria Stefaniak, źródło: Anna Soja (praca magisterska Teresa Łukawska)

W 1987 roku społeczeństwo gminy ufundowało pomnik ofiarom II wojny światowej w Samborcu z podpisem " Zginęli abyśmy mogli żyć", który stoi przed budynkiem szkoły.  Pomnik  to Pieta - Matka Boska podtrzymująca umierającego syna -  autorstwa Gustawy Hadyny, która symbolizuje cierpienie wszystkich matek z okolic Samborca, które straciły swoje dzieci w czasie wojny. 


Pamiątkowe tablice i pomnik na tle szkoły w Samborcu, źródło: Archiwum szkolne w Samborcu

             Mimo trudnego okresu od 1990 roku szkoła na bieżąco się rozwijała, polepszyły się warunki lokalowe oraz dostęp do pomocy naukowych. Wzrosło również wykształcenie i doskonalenie się nauczycieli.  Jest to zasługa dyrektora Józefa Rzepki, grona pedagogicznego oraz rodziców.

 W latach 90-tych Szkoła Podstawowa działała w budynku tzw. „nowej szkoły”, zaś budynek  „starej szkoły” został oddany na bibliotekę i świetlicę.



Uczennice na placu szkolnym - 1992 rok, źródło: Anna Iwona Cichoń


Grono pedagogiczne w roku 1995

  1. Józef Rzepka - dyrektor szkoły
  2. Teresa Stępińska-Błasiak – wicedyrektor
  3. Jerzy Białas
  4. Maria Cichoń
  5. Marta Duma
  6. Zofia Duma
  7. Ewa Frańczak
  8. Zofia Gajowiecka
  9. Wiesława Garnuszek
  10. Anna Grzegorska
  11. Irena Heciak
  12. Elżbieta Lipiec
  13. Lidia Łukasiewicz
  14. Daniela Łukawska
  15. Genowefa Mendala
  16. Krystyna Pater
  17. Maria Podsiało
  18. Joanna Róg
  19. Anna Soja
  20. Ewa Sadowska
  21. Helena Solczyńska
  22. Jerzy Szot
  23. Ks. Robert Kusiak

We wrześniu 1999 roku  w wyniku kolejnej reformy szkolnictwa nastąpiły zmiany ustrojowe oparte na 6-letniej szkole podstawowej i 3-klasowym gimnazjum. W budynku szkoły funkcjonowała sześcioklasowa Szkoła Podstawowa wraz z oddziałami przedszkolnymi, której dyrektorem był Józef Rzepka oraz trzyletnie Gimnazjum, którego dyrektorem został Jan Misiuda.

 Po reformie zaszła konieczność oddzielenia Szkoły Podstawowej od Gimnazjum. W początkowym okresie w związku z powodzią i trudną sytuacją gminy wydawało się to niemożliwe i szkoły działały w jednym budynku.  Dopiero w 2000 rok przyniósł zmiany na lepsze – kosztem 915 tyś złotych rozpoczęto starania modernizacji i przebudowy szkoły, W roku 2001 rozpoczęły się prace remontowe na terenie naszej szkoły – rozbudowywano Szkołę Podstawową i dobudowano piętro Gimnazjum.

Budynek "starej szkoły" przed remontem, źródło: Archiwum szkolne

Grono pedagogiczne w roku  2001:

  1. Józef Rzepka - dyrektor szkoły
  2. Teresa Stępińska-Błasiak – wicedyrektor
  3. Jerzy Białas
  4. Beata Bujnowicz
  5. Zofia Duma
  6.  Maria Cichoń
  7. Wiesława Garnuszek
  8. Marta Glazer
  9. Anna Grzegorska
  10. Elżbieta Lipiec
  11. Lidia Łukasiewicz
  12. Maria Pachla
  13. Ewa Polecka
  14. Krystyna Pater
  15. Urszula Paciocha
  16. Katarzyna Osowska
  17. Anna Soja
  18. Barbara Rozmysłowska
  19. Dorota Kaczor
  20. Piotr Łukaszewski
  21. Alina Kuśmińska
  22. Anna Stąporowska
  23. Mariusz Mierzwa
  24. s. Marianna Kuc
  25. ks. Tomasz Kwaśnik

Na przełomie miesiąca lipca i sierpnia 2001 roku  w wyniku intensywnych opadów atmosferycznych poziom rzeki  Koprzywianki przekroczył średnio o 1,5 m poziom alarmowy. W związku z przerwaniem wałów zalane zostały miejscowości w gminie Samborzec. W całej gminie zostało zalanych prawie 260 domów. 75 proc. gminy zostało dotknięte powodzią. W wielu miejscach wały zostały przerwane lub uszkodzone. Gmina Samborzec była jedną z najbardziej zniszczonych przez powódź gmin w Polsce. Wszyscy przeżywali wielką tragedię. Nauczyciele służyli swoją pomocą przy organizacji pomocy.

Gmina Samborzec w czasie powodzi, źródło: Internet

Rok szkolny 2001/2002 rozpoczął się wówczas w szkole 17 września. Dwutygodniowe opóźnienie spowodowane było remontami szkół i powodzią. Ze względu na powódź prace remontowe zostały przerwane. Ulewne deszcze spowodowały wiele szkód zalewając od góry mury szkoły a także spowodowały opóźnienie w pracach budowlanych. Mimo bardzo intensywnych prac budowlanych nie zdołano przygotować szkoły na 1 września. 

Po uporaniu się z problemami i skutkami powodzi 16 listopada 2001 roku  odbyła się uroczystość poświecenia rozbudowanej Szkoły Podstawowej i nadbudowanego gimnazjum. W uroczystości brali udział przedstawiciele władz, firm i instytucji oraz dyrektorzy gminnych szkół a także dzieci, młodzież i nauczyciele. W uroczystości udział wzięli m.in. ówczesny kurator oświaty  Andrzej Sygut, województwa świętokrzyskiego, starosta sandomierski  - Mieczysław Sawa, poseł - Józef Szczepańczyk ,  zastępca dowódcy garnizonu wojskowego w Sandomierzu – mjr Krzysztof Zieliński oraz wójtowie sąsiednich gmin. Ówczesny Wójt Gminy Witold Garnuszek  przedstawił kosztorys budowy obu szkół dyrektor szkoły Józef Rzepka przedstawił krótką historię przebudowanego obiektu oraz przypomniał, że jest to jeden z najstarszych budynków w Samborcu i mimo remontu nie naruszono jego oryginalnego stylu. Poinformował, iż w nowej „Zielonej szkole” znajduje się 11 pomieszczeń, w tym 5 sal lekcyjnych i doskonale wyposażone zaplecze kuchenne. Całą uroczystość transmitowało Radio Kielce. Byli też redaktorzy z lokalnych gazet. Poświęcenia krzyży i sal lekcyjnych dokonał ówczesny proboszcz  parafii ks. Stefan Kryj w asyście ks. proboszcza ze Skotnik.

W wyniku remontu „stara szkoła” nazwana została ze względu na elewację „zieloną szkołą”, powstało 11 klas, pracownia komputerowa i  techniczna. W nowych ławkach zasiąść mogło 200 uczniów.






          Okres ten był bardzo twórczy w historii szkoły. To czas wprowadzania  i  wdrażania nowoczesnych form kształcenia, rozbudowy bazy lokalowej i dydaktyczne, gwałtowne poprawy warunków życia uczniów i nauczycieli.

        W roku 2001 zaszły duże zmiany w gronie pedagogicznym – wielu zasłużonych i wybitnych nauczycieli odeszło na emeryturę. Ich dokonania są kontynuowanie przez młodszych nowozatrudnionych nauczycieli.
            
            W roku szkolnym 2002/2003 utworzona została pierwsza dodatkowa grupa przedszkolna dzieci 5-letnich w ówczesnej Szkole Podstawowej w Samborcu. Początek był trudny, lecz dzięki współpracy z dyrektorem Józefem Rzepką oraz pomocy rodziców udało się zorganizować warunki pracy odpowiednie do rozwoju najmłodszych uczniów. Do grupy przedszkolnej zostało zapisanych 14 dzieci. 

W latach 2002-2007 prowadzona była kronika przedszkolna prowadzona przez Panią Elżbietę Gil, z której pochodzi poniższy opis działań.

Od początku istnienia grup przedszkolnych organizowanych było wiele uroczystości, spotkań i imprez. Co roku obchodzony były Wróżby Andrzejkowe, Dzień Świętego Mikołaja, Jasełka, Zabawa Choinkowa, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Kobiet, Pierwszy Dzień wiosny, Sprzątanie Świata, Dzień Matki. Przedszkole odwiedzały  też teatrzyki, artyści oraz organizowane były spotkania autorskie. Odbywały się również wycieczki i kiermasze. Przedszkolaki brały udział w konkursach szkolnych i gminnych oraz w akcjach ogólnopolskich. W wielu konkursach zajmowały czołowe miejsca. W oddziałach przedszkolnych realizowane było wiele programów i akcji. Odziały przedszkolne na bieżąco się rozwijały, powstawały nowe grupy oraz wzbogacano bazę dydaktyczną.



Pierwszy rocznik dzieci 5-letnich, źródło: Kronika przedszkolna
    
          Wraz z powstaniem oddziałów przedszkolnych od 2003 roku zaczęto także obchodzić  Dzień Babci i Dziadka oraz Dzień Matki.                                               


Dzień Babci i Dziadka - 21.01.2009 rok, źródło: Zdjęcie własne
Dzień Babci i Dziadka - 20.01.2014 rok, źródło: Zdjęcia własne

Dzień Babci i Dziadka - 22.01.2018 rok, źródło: Zdjęcia własne


Dzień Matki, występ dzieci przedszkolnych - 27.05.2013 rok, źródło: Zdjęcie własne


 Po reformie nadal wzbogacano bazę lokalową  - powstało boisko do piłki ręcznej i siatkówki oraz staraniem dyrektora Rzepki odnowiono plac zabaw. Najbardziej potrzebą było zbudowanie nowej i nowoczesnej sali gimnastycznej.

04 lutego 2005 roku dokonano otwarcia nowoczesnej hali sportowej. Na uroczystość przybyli m. in. Posłowie na sejm RP: Józef  Szczepańczyk i Mirosław Pawlak, wicewojewoda sejmiku województwa świętokrzyskiego Ryszard Nagórny, burmistrz Sandomierza Jerzy Borowski  oraz burmistrzowie i wójtowie sąsiednich miejscowości. W imieniu władz samorządowych wszystkich gości przywitał i głos zabrał ówczesny wójt gminy Samborzec Witold Garnuszek a ks. prałat, proboszcz parafii poświęcił nowo wybudowany obiekt. dokonano otwarcia

Przemówienia, od lewej dyrektor Szkoły Podstawowej - Józef Rzepka, dyrektor Gimnazjum - Jan Misiuda, wójt Gminy Samborzec - Witold Garnuszek, przewodniczący Rady Gminy - Stanisław Kiliański

Występy uczniów - 04.02.2005 rok, źródło: Kronika szkolna

Występy uczniów - 04.02.2005 rok, źródło: Kronika szkolna

W placówce obchodzono  uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego -  ślubowanie klas I. 

Ślubowanie klasy I, dyrektor Józef Rzepka - 30.09.1991 r., źródło: Kronika szkolna


Klasa I z wychowawczyniami - Krystyną Pater i Martą Glazer - rok szkolny 1991/1992, źródło: Kronika szkolna

Ślubowanie klas I, występy artystyczne przygotowane przez Elżbietę Lipiec i Marię Podsiadło - 30.09.1992 rok, źródło: Kronika szkolna
                                   
Ślubowanie klas I, dyrektor Józef Rzepka, Teresa Stępińska, Elżbieta Lipiec z rodzicami uczniów 1995 rok, źródło: Anna Iwona Cichoń
Ślubowanie klasy I, uczniowie klasy I, dyrektor Józef Rzepka oraz wychowawca Katarzyna Osowska -
03.10.2001 rok, źródło: Kronika szkolna

Ślubowanie klasy I, uczniowie klasy I , dyrektor Józef Rzepka oraz wychowawca Anna Soja - 07.10.2002 rok, źródło: Kronika szkolna



Ślubowanie klasy I, uczniowie klasy I, dyrektor Jan Misiuda, zastępca dyrektora Mariusz Mierzwa oraz wychowawca Marta Glazer - 05.10.2011 rok, źródło: Kronika szkolna
Ślubowanie klasy I, 10.2013 rok - dzieci z klasy I wraz z dyrekcją i zaproszonymi gośćmi, od lewej przewodnicząca Rady Rodziców Anna Żmuda, kierownik ZOJOG Izabela Ossowska,  dyrektor Mariusz Mierzwa, zastępca Małgorzata Trzaska, wychowawca Katarzyna Osowska, źródło: Kronika szkolna

          Tradycyjnie każdego roku w szkole uroczyście obchodzone były: Święto Niepodległości - 11 listopada oraz Święto Konstytucji Trzeciego Maja. Podczas  uroczystości szkolnych wiele razy gościły władze Gminy, Kuratorium, kombatanci oraz przedstawiciele innych szkół.



Akademia przygotowana z okazji uchwalenia Konstytucji 3 Maja przez Lidię Łukasiewicz - 03.05.2004 rok, źródło: Kronika szkolna


 Uroczystość z okazji  Narodowego Święta Odzyskania Niepodległości - przemowa Wójta Gminy Witolda Garnuszka - 11.11.2004 rok, źródło: Kronika szkolna 



 Uroczystość z okazji  Narodowego Święta Odzyskania Niepodległości - złożenie kwiatów przed pomnikiem przez delegację Szkoły Podstawowej w Samborcu - dyrektor Józef Rzepka, zastępca dyrektora Marta Glazer, uczniowie klasy VI Karolina Płaneta, Grzegorz Marzec 11.11.2005 rok, źródło: Kronika szkolna 

 Uroczystość z okazji  Narodowego Święta Odzyskania Niepodległości - zaproszeni goście - 11.11.2004 rok, źródło: Kronika szkolna

 Uroczystość z okazji  Narodowego Święta Odzyskania Niepodległości - 11.11.2010 rok - złożenie kwiatów - dyrektor Jan Misiuda z uczniami,  źródło: Kronika szkolna   


 W szkole organizowano Andrzejki połączone z otrzęsinami klas, akademie na Boże Narodzenie połączone  z Jasełkami, zabawę choinkowa, pierwszy dzień wiosny, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Kobiet, Dzień Ziemi, Dzień Matki, Dzień Dziecka, Dzień Rodziny oraz pożegnanie absolwentów klas. 


Choinka szkolna - po lewej Marta Glazer - 25.01.1992 rok, źródło: Kronika szkolna

Zabawa andrzejkowa - 23.11.2011 rok, na zdjęciu Ewa Polecka, Barbara Kossak, Beata Bujnowicz, Aneta Walasek, Maria Pachla, źródło: Kronika szkolna

Mikołajki - 06.12.1991 rok, źródło: Kronika szkolna


Mikołajki - odziały przedszkolne -  06.12.2013 rok, źródło: Zdjęcie własne
Jasełka - 19.12.2003 rok, źródło: Kronika szkolna
Jasełka w wykonaniu dzieci przedszkolnych, 21.12.2012 rok, źródło: Zdjęcia własne
                                        
Uroczysta wigilia klasa IV - 19.12.2003 rok, źródło: Kronika szkolna
                           
Wigilia nauczycieli - od lewej - Pachla Maria, Glazer Marta, Twaróg (Bujnowicz) Beata, Osowska Katarzyna, Polecka Ewa, Paciocha Urszula, Soja Anna, Kaczor Dorota, Białas Jurek -  19.12.2003 rok, źródło: Kronika szkolna
                         

 Pierwszy dzień wiosny - występy, konkursy m.in. na najlepsze przebranie -  21.03.1992 rok,
źródło: Kronika szkolna

 Pierwszy dzień wiosny  -  21.03.1992 rok, źródło: Kronika szkolna


Pierwszy dzień wiosny - 21.03.2004 rokźródło: Kronika szkolna

Dzień Dziecka - występy uczniów, dzień dyrektorski, nauczyciele od lewej Anna Grzegorska, Zofia Duma - 01.06.1992 rok, źródło: Kronika szkolna 

Dzień Dziecka, scena przed szkołą -1.06.1992 rok, źródło: Kronika szkolna

                               
Dzień Dziecka - 1.06.1997 rok, Anna Grzegorska ze swoimi podopiecznymi na schodach przed budynkiem szkoły. źródło: Kronika szkolna



Pożegnanie absolwentów - 16.06.2011 rok, źródło: Kronika szkolna
1 kwietnia w szkole obchodzono Dzień samorządności uczniowskiej.  W tym dniu uczniowie szkoły przejmowali władzę wykorzystując własne pomysły  organizacyjne i pedagogiczne.  Nauczyciele byli uczniami i obserwatorami prowadzonych zajęć oraz stróżami porządku i bezpieczeństwa uczniów.  W tym dniu odbywały się występy,  w których rolę nauczycieli odgrywali uczniowie. 

Dzień samorządności uczniowskiej - 1.10.1992 rok, źródło: Kronika szkolna 

Od początku prowadzenia kronik szkolnych istnieją wzmianki  na temat udziału uczniów i nauczycieli naszej szkoły w Gminnym Święcie Kwitnącej Jabłoni. Święto ma szeroki zasięg i odbywa się co roku w pierwszej dekadzie maja. Celem święta jest promocja ogrodnictwa ziemi sandomierskiej. Święto rozpoczyna się poranną Mszą święta w samborzeckim kościele a następnie procesyjnie  wszyscy udają się na przemówienia i występy artystyczne. Pierwsze uroczystości odbywały się na scenie przy szkole w Samborcu. Obecnie uroczystości organizowane na stadionie Urzędu Gminy w Samborcu. W  uroczystości i występach corocznie biorą udział uczniowie szkoły w Samborcu. 
"Święto Kwitnącej Jabłoni" - scena przed szkołą w Samborcu - 10.05.1992 rok, źródło Kronika szkolna

"Święto Kwitnącej Jabłoni" - występy uczniów klasy II z Panią Elżbietą Lipiec - rok 1997, źródło: Praca magisterska Teresy Łukawskiej

"Święto Kwitnącej Jabłoni" - występ Moniki Łukawskiej - uczennicy szkoły w Samborcu,
źródło: Praca magisterska Teresy Łukawskiej
"Święto Kwitnącej Jabłoni" - Balet  "Łabędzi taniec", występ dzieci przedszkolnych - 11.05.2104 rok,
źródło: Zdjęcia własne

       Naszą placówkę często odwiedzali zapraszani goście, aktorzy przedstawiający spektakle i teatrzyki, cyrk, odbywały  się koncerty muzyczne. Odwiedzali  nas znani goście, min. Wanda Chotomska:


Spotkanie autorskie z Wandą Chotomską 05.06.2003 rok, w tle od lewej Beata Twaróg (Bujnowicz), Lidia Łukasiewicz, Ewa Polecka, Marta Glazer, Dorota Kaczor, źródło: Kronika szkolna
 Nauczyciele pracujący w szkole organizowali także spotkania z regionalnymi artystami, odwiedził nas między innymi  Jan Puk  - artysta ludowy z Trześni.

Jan Puk, źródło: Kronika szkolna
Wycieczka do pracowni artysty, 21.06.2004 r. klasy IV, V, VI a, VI b, źródło: Kronika szkolna


Uczniowie wraz z nauczycielami jeździli też na wycieczki, kuligi  i białe szkoły.


Wycieczka do gospodarstwa agroturystycznego w Nowinach, klasa IV z wychowawcą Marią Pachlą - 09.01.1994 rok, źródło: Kronika szkolna

Biała szkoła z udziałem uczniów z klas III a, III b, V, VI a, VI b - Sidzina 29.02-06.03. 2004 rok, na zdjęciu nauczyciele - opiekunowie: Ewa Polecka i Beata Bujnowicz
Wycieczka do Warszawy,  klasy IV, V, VI wraz z wychowawcami Marią Pachlą, Ewą Polecką, Anetą Walasek,
12-13.05.2011 rok, źródło: Kronika szkolna

Dnia 03.10.1994 r. Urząd Gminy w Samborcu odwiedziła Telewizja Krakowska, która była również gościem naszej szkoły.

Źródło: Kronika szkolna

 20 IV 1994 r. naszą szkołę odwiedzili górale. Na spotkaniu jak jest napisane w kronice szkolnej „przedstawiono obrzędy weselne, ucieszne bajdy, oryginalne eksponaty, autentyczne stroje”.


Źródło: Kronika szkolna

W 2010 roku w  wyniku odejścia na emeryturę długoletniego dyrektora Szkoły Podstawowej Józefa Rzepki dwie odrębne placówki funkcjonujące w budynku szkoły – Szkoła Podstawowa wraz z ówczesnymi z oddziałami przedszkolnymi oraz Gimnazjum zostają mianowane Zespołem Publicznych Placówek Oświatowych w Samborcu. Dyrektorem placówki zostaje Jan Misiuda – pełniący poprzednio stanowisko dyrektora Gimnazjum a wicedyrektorem został  Mariusz Mierzwa. Jest to największa i wiodąca pod względem edukacyjnym  placówka  oświatowa  na  terenie  gminy  Samborzec. 


Dyrektor Jan Misiuda, Dzień Edukacji Narodowej, 13.10.2010 rok, źródło: Kronika szkolna

25 lutego 2011 r. w ramach wizytacji kanonicznej gminy i parafii szkołę odwiedził  ksiądz biskup Edward Frankowski, który przybył z proboszczem Stefanem Kryjem oraz członkiem Rady Gminy Samborzec – Panem Witoldem Ćwiekiem. Gość został przywitany przez dyrektora szkoły Jana Misiudę, później wysłuchał programu artystycznego przygotowanego przez siostrę Małgorzatę Ochocińską. Ważnym wydarzenie tego spotkania było poświęcenie przez biskupa sztandaru szkoły.

Wizyta kanoniczna biskupa Edwarda Frankowskiego, 25.02.2011 rok, od lewej: ksiądz proboszcz Stefan Kryj, biskup Edward Frankowski, dyrektor Jan Misiuda,  źródło:  Kronika szkolna

Od 17.10.2011 r. w wyniku  utworzenia Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w Samborcu prowadzona jest strona internetowa - kronika szkolna w postać elektronicznej (pod nadzorem Pani  Doroty Kaczor). Dzięki temu jest się ona bardziej dostępna dla szerszego grona odbiorców. Nadal jednak kroniki są prowadzone w formie papierowej - wcześniej przez Panią Katarzynę Osowską i Anetę Walasek, obecnie przez Panią Beatę Twaróg.  

W sierpniu 2012 roku na emeryturę odszedł dyrektor Jan Misiuda. Od września 2012 roku funkcję dyrektora szkoły przejął Mariusz Mierzwa. W uroczystości wziął udział ówczesny wójt gminy Samborzec Witold Garnuszek i przewodniczący Rady Gminy Mieczysław Piątek, którzy w obecności zebranych dokonali uroczystego powitania nowego dyrektora Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w Samborcu oraz jego zastępcę mgr Małgorzatę Trzaskę. W bieżącym roku szkolnym 20017/2018 ponownie  wybrany na dyrektora szkoły podczas konkursu, który odbył się w sierpniu 2017 roku.


Inauguracja roku szkolnego 2012/2013, od lewej: dyrektor - Mariusz Mierzwa, Przewodniczący Rady Gminy - Mieczysław Piątek, wójt gminy - Witold Garnuszek, źródło: Kronika szkolna

W 2014 roku odbył się pierwszy Festyn Rodzinny, który regularnie organizowany jest co roku.


Występy artystyczne dzieci przedszkolnych oraz uczniów klas I -III, 09.06.2014 rok, źródło:  Zdjęcia własne

Karaoke w wykonaniu dzieci, rodziców i nauczycieli, 09.06.2014 r., źródło:  Zdjęcia własne

Piknik rodzinny, 09.06.2014 rok, źródło: Zdjęcia własne

Rodzinny pokaz mody, 05.06.2017 rok,źródło: Zdjęcia własne

 Od roku 2014 obchodzimy również w szkole Dzień Patrona Szkoły.


Dzień Patrona Szkoły, 09.02.2016 rok, źródło:  Kronika szkolna


Uroczysta akademia z okazji Dnia Edukacji Narodowej połączona z Dniem Patrona, 16.10.2017 r., źródło: Strona internetowa szkoły

Od roku 2016 działa zastęp Harcerzy, stworzony z uczniów naszej szkoły na czele z panią Katarzyną Osowską oraz księdzem Grzegorzem Rożkiem.


Harcerze Samborzec - 11.11.2017 rok, źródło:  Internet


Nauczyciele pracujący z dziećmi i uczniami w ZPPO od początku swego istnienia mieli wiele osiągnięcia pod względem nauki. Zdobyli mnóstwo  osiągnięć, nagród i wyróżnień, promując jednocześnie naszą placówkę. 

1 września 2016 r. odziały przedszkolne zostały przekwalifikowane na Publiczne Przedszkole „Wesołe Jabłuszko”.  Od tego momentu prowadzony jest przez Elżbietę Gil blog przedszkolny: https://przedszkolakizsamborca.blogspot.com/

Grupa przedszkolna przed budynkiem przedszkola "Wesołe Jabłuszko",  wrzesień  2016 rok, źródło: Zdjęcie własne

           W roku szkolnym 2016/2017 wzbogacanie i unowocześnianie plac  zabaw w nowe sprzęty i urządzenia.  Powstało także ogrodzenie zapewniające całkowite bezpieczeństwo bawiącym się dzieciom na terenie placu zabaw oraz  chromowe zabezpieczenia w oknach przedszkolnych.


Nowy plac zabaw, wrzesień 2017 rok, źródło:  Zdjęcie własne  

W działaniach i przedsięwzięciach przedszkolnych nieodzownym wsparciem dla placówki są rodzice uczniów. Na bieżąco rodzice podejmują inicjatywy wspomagające nauczycieli zarówno pod kątem organizacyjnym jak i finansowym przyczyniając się do odnoszenia sukcesów w realizacji naszych działań, akcji i projektów. 

Ważnym i przełomowym momentem w reformie szkolnictwa jest obecny rok szkolny 2017/2018 - to powrót do wcześniejszych rozwiązań organizacyjnych, na mocy rozporządzenia MEN w wyniku zmian organizacyjnych gimnazja zostają stopniowo wygaszane i w szkole rozpoczęła naukę klasa VII .Placówka zaczęła funkcjonować w strukturze ośmioklasowej szkoły podstawowej.


Wejście do szkoły w Samborcu - rok szkolny 2017/2018, źródło: Zdjęcie własne

W bieżącym roku szkolnym 2017/2018 w placówce pracuje  27 nauczycieli oraz 8 pracowników obsługi:

Wychowanie przedszkolne
  • Gawron Joanna
  • Gil Elżbieta
  • Januszewska Dorota
  • Rozmysłowska Barbara
Pomoce nauczycieli: 
  • Ewelina Wielgus
  • Małgorzata Jewiak
Nauczanie zintegrowane
  • Glazer Marta
  • Osowska Katarzyna
  • Twaróg Beata  
Język polski
  • Stępień Monika
  • Walasek Aneta
Geografia
  • Trzaska Małgorzata
Język angielski
  • Kossak Barbara
  • Łukaszewski Piotr       
Język niemiecki
  • Stefaniak Paweł          
Matematyka
  • Juda Katarzyna
  • Mierzwa Mariusz
  • Polecka Ewa
Biologia
  • Mierzwa Aneta
  • Płaza Joanna
Chemia
  • Płaza Joanna   
Fizyka
  • Płaza Joanna   
Wiedza o społeczeństwie
  • Trzaska Małgorzata     
Technika
  • Kaczor Dorota
Plastyka
  • Lach-Łukasiewicz Edyta
  • Stępień Monika
Wychowanie fizyczne
  • Karwatowski Robert
  • Werstler Agnieszka       
Informatyka
  • Kaczor Dorota
  • Spadło Małgorzata
Historia
  • Spadło Małgorzata
Religia
  • Kępa Magdalena
  • ks. Grzegorz Rożek
Przyroda
  • Pachla Maria   
Muzyka
  • Lach-Łukasiewicz Edyta
  • Stępień Monika
WDŻ
  • Osowska Katarzyna
  • Trzaska Małgorzata
Edukacja dla bezpieczeństwa
  • Pachla Maria
Pedagog
  • Lucja Strużyk
  • Aneta Mierzwa
Sekretarka
  • Anna Iwona Cichoń
Kucharka
·         Marzena Słowik

Pomoce kucharki
·         Halina Skrzatek
·         Małgorzata Jamrozik  

Woźne
  • Maria Bogdańska
  • Edyta Beraś
  • Grażyna Biało
  • Agata Ciemięga
  • Anna Pałacha


Kadra pedagogiczna rok szkolny 2017/2018,
Pierwszy rząd od lewej: dyrektor Mierzwa Mariusz, Gil Elżbieta,  Kępa Magdalena,
Twaróg Beata,   Januszewska Dorota, wicedyrektor Trzaska Małgorzata
Drugi rząd od lewej: ks. Rożek Grzegorz, Pachla Maria, Stępień Monika, Kossak Barbara,
Polecka Ewa, Walasek Aneta, Kaczor Dorota, Mierzwa Aneta, Stefaniak Paweł,           
Trzeci rząd od lewej: Karwatowski Robert, Juda Katarzyna, Werstler Agnieszka,
Glazer Marta, Osowska Katarzyna, Rozmysłowska Barbara
Czwarty rząd od lewej: Łukaszewski Piotr, Płaza Joanna, Spadło Małgorzata
Fotografia wykonana przez "AiR Lekka Fotografia"

Kronika ta stanowi zbiór informacji pochodzących z różnych źródeł, które pozwoliły na przybliżenie zagadnień  dotyczących szkoły w Samborcu  - jej historii ,zmagań, problemów i trudności oraz sukcesów i osiągnięć. Niekiedy sprzeczne informacje nie pozwalają dokładnie usystematyzować wiedzy i informacji o jej powstawaniu. Istnieją na pewno luki i braki w historii jej powstawania, lecz mam świadomość, że są jeszcze osoby,  które chciałyby te historię wzbogacić i uzupełnić. 

Oczywiście w tym miejscu kończy się historia, a zaczyna teraźniejszość. Każdy kolejny dzień dopisywać będzie strony bogate w wydarzenia sportowe i szkolne, pojawiać się będą nowe nazwiska wspaniałych wychowawców, trenerów,
a przede wszystkim -
  m i s t r z ó w.

Te wszystkie dokonania są dziełem setek ludzi, którzy oddali swoje serce, myśli i umiejętności tej szkole.
To właśnie im dedykujemy to wspomnienie.


ZAKOŃCZENIE


Pamiętamy o przeszłości
       Szkoła to nie tylko budynek, sprzęty… To przede wszystkim ludzie, którzy swoim życiem, zaangażowaniem, pracą tworzyli jej historię. Przy tej okazji nie sposób nie wspomnieć o nauczycielach, których praca dała pożądane owoce. W ciągu tych lat w szkole pracowało wielu pedagogów. Niektórzy z nich poświęcili najlepsze lata swojego życia pracy tej szkole. O takich ludziach, ktoś kiedyś powiedział – bohaterowie dnia codziennego. Z szacunkiem i uznaniem wspominamy dziś tych, którzy przyczynili się do tworzenia historii i tradycji.

Patrzymy w przyszłość
       Przez wszystkie lata swojej działalności  nasza szkoła  przeszła bardzo duże  zmiany. Dyrektor placówki wraz z nauczycielami dążą do jak najlepszego realizowania zadań oświatowo – dydaktycznych, wychowawczych, opiekuńczych,  oferują szeroki zakres kompetencji, który wzrasta z roku na rok. Placówka nadal się rozwija, na bieżąco jest modernizowana i wzbogacana w nowoczesne środki dydaktyczne systematycznie uzupełniana jest baza dydaktyczna i jej wyposażenie. Posiadamy pracownie komputerowe i mobilny Internet. Bogate wyposażenie w sprzęt sportowy i zaplecze wpływają w dużym stopniu na prowadzenie ciekawych zajęć i rozwijanie zainteresowania sportem wśród uczniów. Zmodernizowano obejście szkolne (plac zabaw, ławeczki,  boisko sportowe, ogrodzenie). Wprowadzono dziennik elektroniczny i tablice interaktywne do codziennej pracy.

 Rozwijamy talenty 
      Dyrektor szkoły wraz z kadrą pedagogiczną stawia sobie za główny cel wspieranie rozwoju dzieci i uczniów zgodnie z ich zainteresowaniami. Pragniemy przygotować naszych wychowanków do udziału w różnorodnych konkursach. Staramy się o ich wszechstronny rozwój i wspieranie indywidualnych talentów. Uczniowie naszej placówki  mogą realizować swoje pasje biorąc udział w konkursach obejmujących wiadomości z różnych dziedzin (konkursy przedmiotowe, ortograficzne, matematyczne, literackie, historyczne, przyrodnicze, informatyczne, pożarnicze, językowe). Mając na uwadze zdrowie i sprawność fizyczną uczniów, angażujemy ich do uczestnictwa w zawodach sportowych, turystyce i rekreacji. 

Kształcimy
      Podejmujemy starania sprzyjające podniesieniu wyników edukacyjnych oraz wspieraniu zainteresowań uczniów. W tym celu dbamy o doposażenie sal w pomoce dydaktyczne, prowadzimy lekcje z wykorzystaniem  nowoczesnego sprzętu audiowizualnego i technologii informacyjnych, wzbogacamy ofertę zajęć pozalekcyjnych, a także  stworzyliśmy przedszkole i szkołę językową oraz klasopracownię językową.

Wychowujemy
      Jednym z podstawowych zadań szkoły jest wychowanie. Cel ten pragniemy osiągnąć poprzez:
  • kształtowanie u dzieci i uczniów postaw patriotycznych, służby i odpowiedzialności wobec  ojczyzny;
  • wdrażanie do kulturalnego zachowania się w przedszkolu, w szkole i poza nimi, a także kształtowanie wrażliwości na potrzeby bliźnich;
  • zapoznawanie dzieci i uczniów z historią i tradycjami naszej miejscowości, gminy Samborzec oraz regionu poprzez spotkania z ciekawymi ludźmi, wycieczki edukacyjne, udział w konkursach.
 Zapewniamy opiekę i pomoc
Zapewniamy dzieciom poczucia bezpieczeństwa zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Mamy świadomość swojej odpowiedzialności za życie i zdrowie powierzonych nam dzieci. Troska o pełne bezpieczeństwo wychowanków jest priorytetem wszelkich działań.
Pragniemy pozyskać w środowisku lokalnym środki  na pomoc dla dzieci znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. W naszej placówce działa koło wolontariatu, organizujemy akcje charytatywne.
Organizujemy w czasie ferii zajęcia sportowo – rekreacyjne.

Stawiamy na doskonalenie
Mocną stroną naszej placówki jest  kadra pedagogiczna. W przedszkolu i w szkole pracuje wysoko wykwalifikowana kadra pedagogiczna, która rozumiejąc wymogi rozwoju systematycznie podnosi swoje kwalifikacje zawodowe.  Grono pedagogiczna w 100% posiada wyższe wykształcenie z przygotowaniem pedagogicznym. Wszyscy nauczyciele są zatrudnieni zgodnie ze swoimi kwalifikacjami. Większość posiada przygotowanie do prowadzenia dwóch i więcej przedmiotów. Dążąc do zaspokojenia potrzeb edukacyjnych i wychowawczych dzieci i uczniów,  nauczyciele systematycznie podnoszą swoje umiejętności poprzez korzystanie  z różnorodnych form zewnętrznego i wewnętrznego doskonalenia. Wykształceni, kompetentni i oddani szkole pedagodzy są znaczącym kapitałem każdej placówki.

Współpracujemy
      Współdziałamy z rodzicami -  zapraszamy  do współudziału w tworzeniu dokumentacji na dany  rok szkolny, systematycznie spotkamy się z Radą Rodziców, informując ją o najważniejszych zadaniach, sukcesach czy trudnościach placówki.   Angażujemy  rodziców do pomocy w organizowaniu wycieczek szkolnych oraz imprez dla dzieci.  Podejmujemy starania w kierunku integracji środowiska rodzicielskiego poprzez organizowanie spotkań, uroczystości i rozgrywek sportowych.
      Współpracujemy z lokalnymi instytucjami działającymi w zakresie upowszechniania kultury oraz promocji naszej placówki, m. in. Gminna Biblioteka Publiczna w Samborcu, Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Sandomierzu, Parafia w Samborcu, Ośrodek Zdrowia w Samborcu, Gminne Centrum Kultury w Samborcu poprzez organizowanie uroczystości, współdziałanie w konkursach i akcjach. Zapraszamy na spotkania lokalnych twórców, artystów, regionalistów oraz zespoły muzyczne.
   
Promujemy szkołę
      Podejmujemy działania wpływające na kreowanie pozytywnego i przyjaznego uczniom wizerunku placówki. Współpracujemy z lokalnymi mediami, które przekazują informacje o ważnych wydarzeniach z życia społeczności uczniowskiej. Nauczyciele realizują projekty dydaktyczne i wychowawcze, dzięki którym przedszkole i szkoła otwiera przed wychowankami nowe możliwości, motywuje do nauki, zwiększając szanse edukacyjne dzieci.  Kontynuujemy inicjatywy, takie jak: Dzień Babci i Dziadka, kolędowanie, Piknik Rodzinny. Stanowi to okazję do spotkań pokoleniowych i promocji szkoły w środowisku.
Organizujemy Dzień Otwarty dla dzieci z przedszkola i ich rodziców. Dzięki takiej wizycie mają okazję poznać, nie tylko przedszkole i jego otoczenie, ale i pracowników placówki, oraz zobaczyć, co robimy i jak się uczymy przez zabawę.
      Pozytywny obraz placówki  tworzą rodzice naszych wychowanków. Jeżeli będą aktywnie uczestniczyć w życiu placówki, przekonają się, że ich dzieci trafiły w dobre ręce, że w murach tej szkoły dba się o wszechstronny rozwój dzieci i uczniów: edukację, rozwój społeczny, rozkwit talentów, bezpieczeństwo na co dzień.
Prowadzimy stronę internetową oraz bloga przedszkolnego, gdzie na bieżąco można śledzić wszystkie ważne momenty, działania i akcje podejmowane w naszej placówce. Znajdą się tam  zdjęcia, ważne wydarzenia, informacje i ogłoszenia a także ciekawostki z zakresu logopedii i pedagogiki.
Rodzicom życzymy, aby byli dumni z postępów swoich pociech oraz satysfakcji z oferty naszej placówki.

DALSZE DZIEJE DOPISZE JUŻ SAMA HISTORIA ...



Zebrała i opracowała:  Elżbieta Gil




BIBLIOGRAFIA


1. Wacław Skarbimir Laskowski „Słownik krajoznawczy miejscowości powiatu sandomierskiego”,   Diecezjalny Zakład Graficzno-Drukarski Sandomierz  1929 r.
2. Teresa Łukawska -  Praca magisterska „Historia Szkoły Podstawowej w Samborcu”, Katolicki  Uniwersytet Lubelski, Stalowa Wola 2004 r.
3. Archiwum Państwowe w Kielcach, oddział w Sandomierzu, zespół akt Publiczna Szkoła Powszechna w Samborcu
4. Kronika Gminy Samborzec - archiwum gminy
5. Kroniki szkolne – archiwum szkoły
6. Rozmowy , wywiady z regionalistami i mieszkańcami oraz dyrektorem i nauczycielami Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w Samborcu

3 komentarze:

  1. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  2. Jestem pod ogromnych wrażeniem tego materiału! Imponujące! Widać, że włożono w to dużo pracy, czasu i wysiłku. Gratuluję pomysłodawcom i wykonawcom!

    OdpowiedzUsuń